พระราชบัญญัติการแพทย์ฉุกเฉิน พ.ศ. ๒๕๕๑

สารบัญของฉบับนี้

1. หมวด ๑ คณะกรรมการการแพทย์ฉุกเฉินมาตรา ๕–๑๓ · 9มาตรา ๕–๑๓ · 9 มาตรา
2. หมวด ๒ สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติมาตรา ๑๔–๒๗ · 14มาตรา ๑๔–๒๗ · 14 มาตรา
3. หมวด ๓ การปฏิบัติการฉุกเฉินมาตรา ๒๘–๓๒ · 5มาตรา ๒๘–๓๒ · 5 มาตรา
4. หมวด ๔ กองทุนการแพทย์ฉุกเฉินมาตรา ๓๓–๓๖ · 4มาตรา ๓๓–๓๖ · 4 มาตรา
5. หมวด ๕ โทษทางปกครองมาตรา ๓๗–๔๐ · 4มาตรา ๓๗–๔๐ · 4 มาตรา
6. บทเฉพาะกาลมาตรา ๔๑–๔๕ · 5มาตรา ๔๑–๔๕ · 5 มาตรา

ปรารภ

พระราชบัญญัติ การแพทย์ฉุกเฉิน พ.ศ. ๒๕๕๑ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณวันที่ ๒๓กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๑ เป็นปีที่ ๖๓ ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรให้มีกฎหมายว่าด้วยการแพทย์ฉุกเฉิน พระราชบัญญัตินี้มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของ สภานิติบัญญัติแห่งชาติ ดังต่อไปนี้

1. หมวด ๕ โทษทางปกครอง

   4 มาตรา
2. มาตรา ๓๗
3. มาตรา ๓๘
4. มาตรา ๓๙
5. มาตรา ๔๐