พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖

สารบัญของฉบับนี้

1. หมวด ๑ คณะกรรมการคุ้มครองเด็กมาตรา ๗–๒๑ · 15มาตรา ๗–๒๑ · 15 มาตรา
2. หมวด ๒ การปฏิบัติต่อเด็กมาตรา ๒๒–๓๑ · 10มาตรา ๒๒–๓๑ · 10 มาตรา
3. หมวด ๓ การสงเคราะห์เด็กมาตรา ๓๒–๓๙ · 8มาตรา ๓๒–๓๙ · 8 มาตรา
4. หมวด ๔ การคุ้มครองสวัสดิภาพเด็กมาตรา ๔๐–๔๗ · 8มาตรา ๔๐–๔๗ · 8 มาตรา
5. หมวด ๕ ผู้คุ้มครองสวัสดิภาพเด็กมาตรา ๔๘–๕๐ · 3มาตรา ๔๘–๕๐ · 3 มาตรา
6. หมวด ๖ สถานรับเลี้ยงเด็ก สถานแรกรับ สถานสงเคราะห์ สถานคุ้มครองสวัสดิภาพ และสถานพัฒนาและฟื้นฟูมาตรา ๕๑–๖๒ · 12มาตรา ๕๑–๖๒ · 12 มาตรา
7. หมวด ๗ การส่งเสริมความประพฤตินักเรียนและนักศึกษามาตรา ๖๓–๖๗ · 5มาตรา ๖๓–๖๗ · 5 มาตรา
8. หมวด ๘ กองทุนคุ้มครองเด็กมาตรา ๖๘–๗๗ · 10มาตรา ๖๘–๗๗ · 10 มาตรา
9. หมวด ๙ บทกำหนดโทษมาตรา ๗๘–๘๖ · 9มาตรา ๗๘–๘๖ · 9 มาตรา
10. บทเฉพาะกาลมาตรา ๘๗–๘๘ · 2มาตรา ๘๗–๘๘ · 2 มาตรา

ปรารภ

พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. 2546 ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๖ เป็นปีที่ ๕๘ ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองเด็ก พระราชบัญญัตินี้มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๙ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจ ตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

1. หมวด ๒ การปฏิบัติต่อเด็ก

   10 มาตรา
2. มาตรา ๒๒
3. มาตรา ๒๓
4. มาตรา ๒๔
5. มาตรา ๒๕
6. มาตรา ๒๖
7. มาตรา ๒๗
8. มาตรา ๒๘
9. มาตรา ๒๙
10. มาตรา ๓๐
11. มาตรา ๓๑