พระราชบัญญัติวัฒนธรรมแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๕๓

สารบัญของฉบับนี้

1. หมวด ๑ การบริหารงานวัฒนธรรมมาตรา ๖–๑๘ · 13มาตรา ๖–๑๘ · 13 มาตรา
2. ส่วนที่ ๑ คณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติมาตรา ๖–๑๒ · 7มาตรา ๖–๑๒ · 7 มาตรา
3. ส่วนที่ ๒ สภาวัฒนธรรมมาตรา ๑๓–๑๘ · 6มาตรา ๑๓–๑๘ · 6 มาตรา
4. หมวด ๒ กองทุนส่งเสริมงานวัฒนธรรมมาตรา ๑๙–๒๗ · 9มาตรา ๑๙–๒๗ · 9 มาตรา
5. หมวด ๓ การยกย่องเชิดชูเกียรติมาตรา ๒๘–๓๐ · 3มาตรา ๒๘–๓๐ · 3 มาตรา
6. บทเฉพาะกาลมาตรา ๓๑–๓๕ · 5มาตรา ๓๑–๓๕ · 5 มาตรา

ปรารภ

พระราชบัญญัติ วัฒนธรรมแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๕๓ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณวันที่ ๔พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๓ เป็นปีที่ ๖๕ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยวัฒนธรรมแห่งชาติ และกฎหมายว่าด้วย สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของ รัฐสภา ดังต่อไปนี้

1. หมวด ๒ กองทุนส่งเสริมงานวัฒนธรรม

   9 มาตรา
2. มาตรา ๑๙
3. มาตรา ๒๐
4. มาตรา ๒๑
5. มาตรา ๒๒
6. มาตรา ๒๓
7. มาตรา ๒๔
8. มาตรา ๒๕
9. มาตรา ๒๖
10. มาตรา ๒๗