ประมวลรัษฎากร

สารบัญของฉบับนี้

1. ลักษณะ ๑ ข้อความเบื้องต้นมาตรา ๑–๔ ทศ · 22มาตรา ๑–๔ ทศ · 22 มาตรา
2. ลักษณะ ๒ ภาษีอากรฝ่ายสรรพากรมาตรา ๕–๙๑/๒๑ · 257มาตรา ๕–๙๑/๒๑ · 257 มาตรา
3. หมวด ๑ บทเบ็ดเสร็จทั่วไปมาตรา ๕–๑๓ อัฏฐ · 21มาตรา ๕–๑๓ อัฏฐ · 21 มาตรา
4. หมวด ๒ วิธีการเกี่ยวแก่ภาษีอากรประเมินมาตรา ๑๔–๓๗ ทวิ · 31มาตรา ๑๔–๓๗ ทวิ · 31 มาตรา
5. ส่วน ๑ การยื่นรายการและการเสียภาษีอากรมาตรา ๑๗–๒๗ จัตวา · 16มาตรา ๑๗–๒๗ จัตวา · 16 มาตรา
6. ส่วน ๒ การอุทธรณ์มาตรา ๒๘–๓๔ · 7มาตรา ๒๘–๓๔ · 7 มาตรา
7. ส่วน ๓ บทกำหนดโทษมาตรา ๓๕–๓๗ ทวิ · 5มาตรา ๓๕–๓๗ ทวิ · 5 มาตรา
8. หมวด ๓ ภาษีเงินได้มาตรา ๓๘–๗๖ ตรี · 68มาตรา ๓๘–๗๖ ตรี · 68 มาตรา
9. ส่วน ๑ ข้อความทั่วไปมาตรา ๓๘–๓๙ · 2มาตรา ๓๘–๓๙ · 2 มาตรา
10. ส่วน ๒ การเก็บภาษีจากบุคคลธรรมดามาตรา ๔๐–๖๔ · 42มาตรา ๔๐–๖๔ · 42 มาตรา
11. ส่วน ๓ การเก็บภาษีจากบริษัท และห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล๒๐๓มาตรา ๖๕–๗๖ ตรี · 24มาตรา ๖๕–๗๖ ตรี · 24 มาตรา
12. หมวด ๔ ภาษีมูลค่าเพิ่ม๒๕๔มาตรา ๗๗–๙๐/๕ · 115มาตรา ๗๗–๙๐/๕ · 115 มาตรา
13. ส่วน ๑ ข้อความทั่วไปมาตรา ๗๗–๗๗/๕ · 6มาตรา ๗๗–๗๗/๕ · 6 มาตรา
14. ส่วน ๒ ความรับผิดในการเสียภาษีมาตรา ๗๘–๗๘/๓ · 4มาตรา ๗๘–๗๘/๓ · 4 มาตรา
15. ส่วน ๓ ฐานภาษีมาตรา ๗๙–๗๙/๗ · 8มาตรา ๗๙–๗๙/๗ · 8 มาตรา
16. ส่วน ๔ อัตราภาษีมูลค่าเพิ่มมาตรา ๘๐–๘๐/๒ · 3มาตรา ๘๐–๘๐/๒ · 3 มาตรา
17. ส่วน ๕ การยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มมาตรา ๘๑–๘๑/๓ · 4มาตรา ๘๑–๘๑/๓ · 4 มาตรา
18. ส่วน ๖ ผู้มีหน้าที่เสียภาษีและการคำนวณภาษีมาตรา ๘๒–๘๒/๑๘ · 19มาตรา ๘๒–๘๒/๑๘ · 19 มาตรา
19. ส่วน ๗ การยื่ แบบและการชำระภาษีมาตรา ๘๓–๘๓/๑๐ · 11มาตรา ๘๓–๘๓/๑๐ · 11 มาตรา
20. ส่วน ๘ เครดิตภาษีและการขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มมาตรา ๘๔–๘๔/๔ · 5มาตรา ๘๔–๘๔/๔ · 5 มาตรา
21. ส่วน ๙ การจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มมาตรา ๘๕–๘๕/๑๙ · 20มาตรา ๘๕–๘๕/๑๙ · 20 มาตรา
22. ส่วน ๑๐ ใบกำกับภาษี ใบเพิ่มหนี้ ใบลดหนี้มาตรา ๘๖–๘๖/๑๔ · 15มาตรา ๘๖–๘๖/๑๔ · 15 มาตรา
23. ส่วน ๑๑ การจัดทำรายงานและการเก็บรักษาหลักฐานและเอกสารมาตรา ๘๗–๘๗/๓ · 4มาตรา ๘๗–๘๗/๓ · 4 มาตรา
24. ส่วน ๑๒ อำนาจเจ้าพนักงานประเมินมาตรา ๘๘–๘๘/๖ · 7มาตรา ๘๘–๘๘/๖ · 7 มาตรา
25. ส่วน ๑๓ เบี้ยปรับ - เงินเพิ่มมาตรา ๘๙–๘๙/๒ · 3มาตรา ๘๙–๘๙/๒ · 3 มาตรา
26. ส่วน ๑๔ บทกำหนดโทษมาตรา ๙๐–๙๐/๕ · 6มาตรา ๙๐–๙๐/๕ · 6 มาตรา
27. หมวด ๕ ภาษีธุรกิจเฉพาะ๓๗๙มาตรา ๙๑–๙๑/๒๑ · 22มาตรา ๙๑–๙๑/๒๑ · 22 มาตรา
28. ลักษณะ ๒ ภาษีป้าย๔๐๘มาตรา ๑๐๓–๑๒๙ · 33มาตรา ๑๐๓–๑๒๙ · 33 มาตรา
29. หมวด ๖ อากรแสตมป์มาตรา ๑๐๓–๑๒๙ · 33มาตรา ๑๐๓–๑๒๙ · 33 มาตรา
30. ส่วน ๑ การเสียอากรมาตรา ๑๐๔–๑๑๒ · 12มาตรา ๑๐๔–๑๑๒ · 12 มาตรา
31. ส่วน ๒ เบ็ดเตล็ดมาตรา ๑๑๓–๑๒๓ ตรี · 13มาตรา ๑๑๓–๑๒๓ ตรี · 13 มาตรา
32. ส่วน ๓ บทลงโทษมาตรา ๑๒๔–๑๒๙ · 7มาตรา ๑๒๔–๑๒๙ · 7 มาตรา
33. หมวด ๗ อากรมหรสพ๔๖๙00 มาตรา
34. ลักษณะ ๓ ภาษีบำรุงท้องที่๔๗๐00 มาตรา
35. ลักษณะ ๔ เงินช่วยการประถมศึกษา๔๗๑00 มาตรา
36. ลักษณะ ๔ ภาษีการซื้อโภคภัณฑ์๔๗๒00 มาตรา
37. ลักษณะ ๕ ภาษีการซื้อข้าว๔๗๓00 มาตรา
38. ลักษณะ ๖ ภาษีการซื้อน้ำตาล๔๗๔00 มาตรา
39. ลักษณะ ๗ ภาษีโรงแรมภัตตาคาร๔๗๕00 มาตรา

1. ส่วน ๑ การเสียอากร

   12 มาตรา
2. ๑๐๔คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ตราสารที่ระบุไว้ในบัญชีท้ายหมวดนี้ ต้องปิดแสตมป์บริบูรณ์ตาม อัตราที่กำหนดไว้ในบัญชีนั้น

3. ๑๐๕คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในกรณีต่อไปนี้ผู้ขาย ผู้ให้เช่าซื้อ ผู้รับเงิน หรือผู้รับชำระราคาต้อง ออกใบรับให้แก่ผู้ซื้อ ผู้เช่าซื้อ ผู้จ่ายเงิน หรือผู้ชำระราคาในทันทีทุกคราวที่รับเงินหรือรับชำระราคาไม่ ว่าจะมีการเรียกร้องให้ออกใบรับหรือไม่ก็ตาม

   (๑) การรับเงินหรือรับชำระราคาจากการขายสินค้าหรือการให้บริการของ ผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มตามหมวด ๔และการรับเงินหรือรับชำระราคาจากการ กระทำกิจการของผู้ประกอบกิจการที่จดทะเบียนภาษีธุรกิจเฉพาะที่ต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะตาม หมวด ๕ซึ่งรวมเงินหรือราคาที่ได้รับชำระแต่ละครั้งเกินจำนวนเงินตามที่อธิบดีกำหนด แต่อธิบดีจะ กำหนดเกินหนึ่งพับาทไม่ได้

   (๒) การรับเงินหรือรับชำระราคาในกรณีอื่นซึ่งรวมเงินหรือราคาที่ได้รับชำระแต่ละ ครั้งเกินจำนวนเงินตามที่อธิบดีกำหนด แต่อธิบดีจะกำหนดเกินหนึ่งหมื่นบาทไม่ได้ ถ้าการรับเงินหรือรับชำระราคาในกรณีเดียวกันมีจำนวนเกินกว่าที่อธิบดีกำหนดตาม (๑) หรือ

   (๒) แต่มีเงื่อนไขให้รับเงินหรือรับชำระราคาในภายหลังเป็นหลายงวด ให้ออกใบรับทุกคราว ในทันทีที่รับเงินหรือรับชำระราคานั้น ผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มซึ่งได้ออกใบกำกับภาษีที่มีข้อความแสดงว่า ได้รับเงินหรือรับชำระราคาแล้วจะถือเอาใบกำกับภาษีนั้นเป็นใบรับที่ต้องออกตามมาตรานี้ก็ได้ มาตรานี้ไม่ใช้บังคับแก่การจำหน่ายแสตมป์อากร หรือแสตมป์อื่นของรัฐบาลที่ยัง มิได้ใช้ รัษฎากรพุทธศักราช ๒๔๘๒ -

4. ๑๐๕ ทวิคัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในการออกใบรับให้ผู้มีหน้าที่ออกใบรับตามมาตรา ๑๐๕(๑) หรือผู้มีหน้าที่ออกใบรับตามมาตรา ๑๐๕(๒) เฉพาะผู้ซึ่งกระทำเป็นปกติธุระทำต้นขั้วหรือสำเนาใบรับ และเก็บต้นขั้วหรือสำเนาใบรับดังกล่าวไว้เป็นเวลาไม่น้อยกว่าห้าปีนับแต่วันที่ออกใบรับ๔๑๕ ถ้ ปรากฏว่าการรับเงินหรือรับชำระราคาที่ต้องทำต้นขั้วหรือสำเนาใบรับตามวรรค หนึ่ง ไม่มีต้นขั้วหรือสำเนาใบรับ ให้สันนิษฐานว่าไม่ได้ออกใบรับ ใบรับและต้นขั้ว หรือสำเนาใบรับตามวรรคหนึ่งอย่างน้อยต้องมีตัวเลขไทยหรืออารบิค และอักษรไทยให้ปรากฏข้อความต่อไปนี้ (๑)๔๑๖ เลขประจำตัวผู้เสียภาษีอากรของผู้ออกใบรับ

   (๒) ชื่อหรือยี่ห้อของผู้ออกใบรับ

   (๓) เลขลำดับของเล่มและของใบรับ

   (๔) วัน เดือน ปี ที่ออกใบรับ

   (๕) จำนวนเงินที่รับ

   (๖) ชนิดชื่อ จำนวนเงิ และราคาสินค้าในกรณีารขายหรือให้เช่ ซื้อสินค้าเฉพาะ ชนิดที่มีราคาตั้งแต่หนึ่งร้อยบาทขึ้นไป ในกรณีผู้ผลิต ผู้นำเข้า หรือผู้ขายส่งขายสินค้าให้แก่ผู้ซึ่งทำการค้าสินค้าประเภท เดียวกับสินค้าที่ขายนั้นให้แสดงชื่อหรือยี่ห้อและที่อยู่ของผู้ซื้อไว้ในใบรับที่ต้องออกตามวรรคหนึ่งด้วย ทุกคราวที่ได้รับชำระเงินหรือชำระราคา ข้อความในใบรับเช่นว่านี้ ถ้าทำเป็นภาษาต่างประเทศให้มี ภาษาไทยกำกับไว้ด้วย ความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับแก่กิจการตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

5. ๑๐๕ ตรีคัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในกรณีที่ผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มหรือผู้ ประกอบกิจการที่จดทะเบียนภาษีธุรกิจเฉพาะ รับเงินหรือรับชำระราคามีจำนวนครั้งหนึ่ง ๆไม่ถึง จำนวนที่อธิบดีกำหนดตามมาตรา ๑๐๕(๑) ให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มหรือผู้ ประกอบกิจการที่จดทะเบียนภาษีธุรกิจเฉพาะรวมเงินที่รับมาเฉพาะในกรณีดังกล่ วทุกครั้งและเมื่อ สิ้นวันหนึ่ง ๆได้จำนวนเท่าใด ให้ทำบันทึกจำนวนเงินนั้นรวมขึ้นเป็นวัน ๆตามแบบที่อธิบดีกำหนด และเก็บไว้เป็นเวลาไม่น้อยกว่าห้าปีนับแต่วันทำบันทึก

6. ๑๐๕ จัตวาคัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในการขายสินค้าให้ผู้ประกอบการตามหมวด ๔ที่เป็น ผู้ผลิต ผู้นำเข้า ผู้ส่งออกหรือผู้ขายส่ง เมื่อมีการขายสินค้าให้ออกใบส่งของให้แก่ผู้ซื้อและให้ทำสำเนา เก็บไว้เป็นเวลาไม่น้อยกว่าห้าปี นับแต่วันที่ออกใบส่งของ พุทธศักราช ๒๕๒๐ ๓๐)พ.ศ. ๒๕๓๔ ที่ ๓๐)พ.ศ. ๒๕๓๔ เป็นเวลาไม่น้อยกว่าห้าปี นับแต่วันที่ออกใบส่งของ ใบส่งของและสำเนาตามความในวรรคก่อนอย่างน้อยต้องมีตัวเลขและอักษรไทยให้ ปรากฏข้อความต่อไปนี้

   (๑) ชื่อ หรือยี่ห้อและเลขประจำตัวผู้เสียภาษีอากรของผู้ขาย

   (๒) ชื่อ หรือยี่ห้อของผู้ซื้อ

   (๓) เลขลำดับของเล่ม (ถ้ามี) และของใบส่งของ

   (๔) วันเดือน ปี ที่ออกใบส่งของ

   (๕) ชนิด ชื่อ จำนวน และราคาของสินค้าที่ขาย ตัวเลขไทยนั้นจะใช้เลขอารบิคแทนก็ได้ ผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มตามหมวด ๔ซึ่งได้ออกใบกำกับภาษีที่มี ข้อความแสดงว่าได้่งสินค้าให้แก่ผู้ซื้อแล้ว จะถือเอาใบกำกับภาษีนั้นเป็นใบส่งของที่ต้องออกตาม มาตรานี้ก็ได้

7. ๑๐๖คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ใบรับที่ต้องปิดแสตมป์บริบูรณ์ แม้ไม่อยู่ในบังคับให้จำต้องออกใบรับ ตามความในมาตรา ๑๐๕เมื่อผู้มีส่วนได้เสียเรียกร้อง ผู้มีหน้าที่ออกใบรับต้องออกให้ในทันทีที่ถูก เรียกร้อง

8. ๑๐๗คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   เว้นแต่ที่บัญญัติในมาตรา ๑๑๑ถ้าไม่มีข้อตกลงเป็นอย่างอื่นผู้มี หน้าที่เสียอากรและผู้มีหน้าที่ขีดฆ่าให้เป็นไปตามบัญชีท้ายหมวดนี้ ถ้าผู้มีหน้าที่ขีดฆ่าเขียนหนังสือไม่เป็น จะให้ผู้อื่นเขียนวันเดือนปีแทนก็ได้ ถ้าผู้มีหน้าที่ขีดฆ่าไม่ยอมขีดฆ่า หรือไม่มีตัวอยู่ที่จะทำการขีดฆ่าได้ ให้ผู้ทรงตราสาร หรือผู้ถือเอาประโยชน์ขีดฆ่าแทนได้

9. ๑๐๘คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ถ้าทำตราสารหลายลัษณะตามที่ ระบุในบัญชีท้ ยหมวดนี้บ กระดาษแผ่นเดียวกัน หรือเป็นฉบับเดียวกัน เช่น เช่าและกู้ยืมรวมกันไว้ หรือทำตราสารลักษณะ เดียวกันหลายเรื่องบนกระดาษแผ่นเดียวกัน หรือเป็นฉบับเดียวกัน เช่น ขายของสิ่งหนึ่งให้แก่คนหนึ่ง และขายอีกสิ่งหนึ่งให้แก่อีกคนหนึ่ง ซึ่งตามสภาพควรจะแยกกันต้องปิดแสตมป์บริบูรณ์ให้ครบทุก ลักษณะหรือทุกเรื่อง โดยปิดแสตมป์บริบูรณ์เป็นรายตราสารแยกไว้ ให้ปรากฏว่าตราสารใดอยู่ที่ใด และแสตมป์ดวงใดสำหรับตราสารลัษณะหรือเรื่องใด

10. ๑๐๙คัดลอกลิงก์อ้างอิง

    สัญญาใดเป็นตราสารซึ่งเกิดขึ้นโดยมีหนังสือโต้ตอบกันและมิได้ปิด แสตมป์บริบูรณ์ ถ้าพิสูจน์ได้ว่า หนังสือฉบับหนึ่งฉบับใดที่จำเป็นในการทำให้เกิดสัญญานั้นขึ้น ได้ปิด แสตมป์ครบจำนวนอากรและขีดฆ่าแสตมป์แล้วให้ถือว่าสัญญานั้นได้ปิดแสตมป์บริบูรณ์แล้ว

11. ๑๑๐คัดลอกลิงก์อ้างอิง

    คู่ฉบับหรือคู่ฉีกแห่งตราสารใด แม้จะได้ปิดแสตมป์ หรับคู่ฉบับหรือ คู่ฉีกนั้นตามอัตราในบัญชีท้ายหมวดนี้แล้วก็ดี ถ้ามิได้นำตราสารต้นฉบับหรือพยานหลักฐานมาแสดง - ให้เป็นที่พอใจว่าตราสารต้นฉบับนั้นได้ปิดแสตมป์บริบูรณ์แล้ว มิให้ถือว่าคู่ฉบับหรือคู่ฉีกนั้นได้ปิด แสตมป์บริบูรณ์ จนกว่าจะได้เสียอากรโดยปิดแสตมป์ครบจำนวนอากรสำหรับตราสารต้นฉบับและขีด ฆ่าแล้ว

12. ๑๑๑คัดลอกลิงก์อ้างอิง

    ถ้าตราสารที่ต้องเสียอากรได้ทำขึ้นนอกสยาม ให้เป็นหน้าที่ของผู้ทรง ตราสารคนแรกในสยามต้องเสียอากรโดยปิดแสตมป์ครบจำนวนอากรและขีดฆ่าภายใน ๓๐วัน นับ แต่วันที่ได้รับตราสารนั้น ถ้าไม่ปฏิบัติตามนี้ให้ถือว่าเป็นตราสารที่มิได้ปิดแสตมป์บริบูรณ์ ถ้ามิได้ปฏิบัติตามความในวรรคก่อน ผู้ทรงคนใดคนหนึ่งแห่งตราสารต้องเสียอากร โดยปิดแสตมป์ครบจำนวนอากรและขีดฆ่าก่อนแล้วจึงจะยื่นตราสารเพื่อให้จ่ายเงินรับรองสลักหลัง โอนหรือถือเอาประโยชน์ได้ ผู้ ทรงตราสารคนใดได้ตราสารตามความในมาตรานี้ มาไว้ในครอบครองก่อนพ้น กำหนดเวลาที่กล่าวในวรรค ๑ผู้ทรงคนนั้นจะเสียอากรโดยปิดแสตมป์ครบจำนวนอากรและขีดฆ่าก็ได้ โดยมีสิทธิไล่เบี้ยจากผู้ทรงคนก่อนๆ

13. ๑๑๒คัดลอกลิงก์อ้างอิง

    ถ้าตั๋วเงินที่ยื่นให้ชำระเงินมิได้ปิดแสตมป์บริบูรณ์ ผู้รับตั๋วจะเสียอากร โดยปิดแสตมป์ครบจำนวนอากรและขีดฆ่า และใช้สิทธิไล่เบี้ยจากผู้มีหน้าที่เสียอากร หรือหักค่าอากร จากเงินที่จะชำระก็ได้