๖-๑๐. รูป-วิญญาณ อทัสสนาทิสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
๕๕๙สาวตฺถี ฯ เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข วจฺฉโคตฺโต ปริพฺพาชโก ภควนฺตํ เอตทโวจ โก นุ โข โภ โคตม เหตุ โก ปจฺจโย ยานีมานิ อเนกวิหิตานิ ทิฏฺฐิคตานิ โลเก อุปฺปชฺชนฺติ สสฺสโต โลโกติ วา อสสฺสโต โลโกติ วา ฯเปฯ เนว โหติ น น โหติ ตถาคโต ปรํ มรณาติ วาติ ฯ รูเป โข วจฺฉ อทสฺสนา ฯเปฯ รูปนิโรธคามินิยา ปฏิปทาย อทสฺสนา ฯเปฯ
๕๖๐สาวตฺถี ฯ เวทนาย โข วจฺฉ อทสฺสนา ฯ
๕๖๑สาวตฺถี ฯ สญฺญาย โข วจฺฉ อทสฺสนา ฯ
๕๖๒สาวตฺถี ฯ สงฺขาเรสุ โข วจฺฉ อทสฺสนา ฯ
๕๖๓สาวตฺถี ฯ วิญฺญาเณ โข วจฺฉ อทสฺสนา ฯเปฯ วิญฺญาณนิโรธคามินิยา ปฏิปทาย อทสฺสนา ฯ
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๖-๑๐. รูปอทัสสนาทิสุตตปัญจกะ ว่าด้วยพระสูตร ๕ สูตร มีรูปอทัสสนสูตรเป็นต้น [๖๑๒-๖๑๖] เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี วัจฉโคตรปริพาชกนั่ง ณ ที่สมควร ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคดังนี้ว่า “ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ อะไรหนอ เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้ทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้ เกิดขึ้นในโลกว่า ‘โลกเที่ยงหรือโลกไม่เที่ยง ฯลฯ หรือหลังจากตายแล้วตถาคตจะ ว่าเกิดอีกก็มิใช่ จะว่าไม่เกิดอีกก็มิใช่” พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า “วัจฉะ เพราะความไม่เห็นในรูป ฯลฯ เพราะ ความไม่เห็นในปฏิปทาที่ให้ถึงความดับแห่งรูป ฯลฯ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๗ หน้า : ๓๗๘} พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค [๑๒. วัจฉโคตตสังยุต] ๑๑-๑๕. รูปอนภิสมยาทิสุตตปัญจกะ เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี “วัจฉะ เพราะความไม่เห็นในเวทนา ฯลฯ เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี “วัจฉะ เพราะความไม่เห็นในสัญญา ฯลฯ เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี “วัจฉะ เพราะความไม่เห็นในสังขาร ฯลฯ เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี “วัจฉะ เพราะความไม่เห็นในวิญญาณ ฯลฯ เพราะความไม่เห็นในปฏิปทา ที่ให้ถึงความดับแห่งวิญญาณ ฯลฯ รูปอทัสสนาทิสุตตปัญจกะที่ ๖-๑๐ จบ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาวัจฉโคตตสังยุตที่ ๑๒
พึงทราบวินิจฉัยในวัจฉโคตตสังยุต ดังต่อไปนี้ :-
บทว่า อญฺญาเต แปลว่า เพราะไม่รู้.
พึงทราบความหมายในทุกบทด้วยอำนาจเป็นตติยาวิภัตติ เหมือนกับดังพรรณนามาฉะนี้. ก็บทเหล่านี้ทุกบทเป็นไวพจน์ของกันและกันนั่นเองแล.
ก็แลในสังยุตนี้พึงทราบว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสสูตรไว้ ๑๑ สูตร ตรัสไวยากรณะไว้ ๕๕ ไวยากรณะ.
จบอรรถกถาวัจฉโคตตสังยุตที่ ๑๒ -----------------------------------------------------
อรรถกถาที่มีมาก่อนหน้านี้ :- อรรถกถา สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค วลาหกสังยุต ๕๗. วัสสวลาหกสูตร ว่าด้วยเหตุปัจจัยให้มีฝนในบางคราว