ฉบับฉบับมหาจุฬาฯ — ฉบับนี้ไม่มีเรื่องที่ตำแหน่งนี้แสดง
อังคุตตรนิกาย นวกนิบาต ปัณณาสก์ มหาวรรคที่ ๔ ๒. วิหารสูตรที่ ๒ก่อนหน้าอรรถกถาแปลไทย · ทั้งหมด · ตำแหน่งที่กำลังอ่าน ข้อ p2อังคุตตรนิกาย นวกนิบาต ปัณณาสก์ มหาวรรคที่ ๔ ๔. คาวีสูตรถัดไป
อังคุตตรนิกาย นวกนิบาต ปัณณาสก์ มหาวรรคที่ ๔ ๓. นิพพานสูตร
อรรถกถาแปลไทย
ชั้นตัวบทอรรถกถาอธิบายพระไตรปิฎกข้อ ๒๓๘10 ข้อ1 ฉบับคำแปลไทย · ต้นฉบับยังไม่มีในคลังนี้
อรรถกถาแปลไทย · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถานิพพานสูตรที่ ๓
นิพพานสูตรที่ ๓ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.
บทว่า อุทายี ได้แก่ พระโลฬุทายีเถระ.
บทว่า เอตเทว เขฺวตฺถ ตัดบทเป็น เอตเทว โข เอตฺถ ได้แก่ ไม่มีความสุขนั้นแล ในที่นี้.
บทว่า กามสหคตา คือ อาศัยกาม.
บทว่า สมุทาจรนฺติ ได้แก่ ท่องเที่ยวไปในมโนทวาร.
บทว่า อาพาธาย ได้แก่ เพื่อเบียดเบียนคือเพื่อบีบคั้น.
บทว่า ปริยาเยน แปลว่า โดยเหตุ.
พึงทราบเนื้อความในวาระทั้งหมดอย่างนี้.
ในสูตรนี้ พระสารีบุตรกล่าวถึงอเวทยิตสุข.
จบอรรถกถานิพพานสูตรที่ ๓ -----------------------------------------------------