ฉบับฉบับมหาจุฬาฯ — ฉบับนี้ไม่มีเรื่องที่ตำแหน่งนี้แสดง
อังคุตตรนิกาย นวกนิบาต ปัณณาสก์ สัตตาวาสวรรคที่ ๓ ๖. สิลายูปสูตรที่ ๒ก่อนหน้าอรรถกถาแปลไทย · ทั้งหมด · ตำแหน่งที่กำลังอ่าน ข้อ p2อังคุตตรนิกาย นวกนิบาต ปัณณาสก์ สัตตาวาสวรรคที่ ๓ ๘. เวรสูตรที่ ๒ถัดไป
อังคุตตรนิกาย นวกนิบาต ปัณณาสก์ สัตตาวาสวรรคที่ ๓ ๗. เวรสูตรที่ ๑
อรรถกถาแปลไทย
ชั้นตัวบทอรรถกถาอธิบายพระไตรปิฎกข้อ ๒๓๑7 ข้อ1 ฉบับคำแปลไทย · ต้นฉบับยังไม่มีในคลังนี้
อรรถกถาแปลไทย · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาปฐมเวรสูตรที่ ๗
ปฐมเวรสูตรที่ ๗ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.
บทว่า ภยํ เวรํ ปสวติ ได้แก่ ประสบภัยเกิดจากจิตสะดุ้ง และเวรเกิดจากบุคคล.
บทว่า เจตสิกํ ได้แก่ อาศัยจิต.
บทว่า ทุกฺขํ ได้แก่ มีกายเป็นที่ตั้ง.
บทว่า โทมนสฺสํ ได้แก่ ทุกข์อันสัมปยุตด้วยความแค้น.
ในสูตรนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสถึงโสดาปัตติมรรค.
จบอรรถกถาปฐมเวรสูตรที่ ๗ -----------------------------------------------------