มาตรา ๘๗

ประมวลกฎหมายที่ดิน · ๒๔๙๗

ฉบับรวมการแก้ไข — ไม่ใช่ถ้อยคำตามที่ประกาศครั้งแรก

๘๗

จำนวนที่ดินที่จะพึงอนุญาตให้ จำนวนที่พึง อนุญาต ตามความในมาตราก่อนมีกำหนดดังนี้ (๑)ที่อยู่อาศัย ครอบครัวละไม่เกิน ๑ไร่ (๒)ที่ใช้เพื่อพาณิชยกรรมไม่เกิน ๑ไร่ (๓)ที่ใช้เพื่ออุตสาหกรรมไม่เกิน ๑๐ไร่ (๔)ที่ใช้เพื่อเกษตรกรรมครอบครัวละไม่เกิน๑๐ไร่ (๕)ที่ใช้เพื่อการศาสนาไม่เกิน ๑ไร่ * กฎกระทรวงฉบับที่๘(พ.ศ.๒๔๙๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติ ให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดินพ.ศ.๒๔๙๗ ๗๑ (๖)ที่ใช้เพื่อการกุศลสาธารณะไม่เกิน ๕ไร่ (๗)ที่ใช้เพื่อการสุสานตระกูลละไม่เกิน๑/๒ไร่ คนต่างด้าวผู้ใดต้องการมีสิทธิในที่ดินเพื่อการ กรณีจำนวนเกิน อุตสาหกรรมเกินกว่าที่บัญญัติไว้ใน (๓)ถ้าเห็นเป็น การสมควรคณะรัฐมนตรีจะอนุญาตให้ได้มาซึ่งที่ดิน เกินกว่าจำนวนที่กำหนดไว้ โดยกำหนดเงื่อนไขก็ได้ และให้นำบทบัญญัติมาตรา ๔๘มาใช้บังคับโดย อนุโลม

ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2497 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม

ตัวบทนี้เป็นฉบับที่รวมการแก้ไขเพิ่มเติมไว้แล้วโดยสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา จึงไม่ใช่ถ้อยคำที่ปรากฏในราชกิจจานุเบกษาฉบับใดฉบับหนึ่ง มาตราที่ถูกยกเลิกจะหายไปทั้งเลข และมาตราที่แทรกภายหลังจะมีคำว่า ทวิ ตรี ต่อท้าย — ระบบไม่ได้ตรวจว่าฉบับรวมนี้ปรับปรุงถึงวันใด

ประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา ๘๗