มาตรา

ประมวลกฎหมายที่ดิน · ๒๔๙๗

ฉบับรวมการแก้ไข — ไม่ใช่ถ้อยคำตามที่ประกาศครั้งแรก

นับตั้งแต่วันที่ประกาศของคณะ การทอดทิ้งไม่ทำ ปฏิวัติฉบับนี้ใช้บังคับบุคคลใดมีสิทธิในที่ดินตามโฉนด ประโยชน์ ที่ดินหรือหนังสือรับรองการทำประโยชน์หากบุคคล นั้นทอดทิ้งไม่ทำประโยชน์ในที่ดินหรือปล่อยที่ดินให้ เป็นที่รกร้างว่างเปล่าเกินกำหนดเวลาดังต่อไปนี้

(๑) สำหรับที่ดินที่มีโฉนดที่ดินเกินสิบปี - กรณีโฉนด ติดต่อกัน (๒)สำหรับที่ดินที่มีหนังสือรับรองการทำ -กรณีหนังสือรับรอง การทำประโยชน์ ประโยชน์เกินห้าปีติดต่อกัน ให้ถือว่าเจตนาสละสิทธิในที่ดินเฉพาะส่วนที่ การดำเนินการ ทอดทิ้งไม่ทำประโยชน์หรือที่ปล่อยให้เป็นที่รกร้างว่าง ของรัฐ เปล่าเมื่ออธิบดีได้ยื่นคำร้องต่อศาลและศาลได้สั่งเพิก ถอนหนังสือแสดงสิทธิในที่ดินดังกล่าวให้ที่ดินนั้นตก เป็นของรัฐเพื่อดำเนินการตามประมวลกฎหมายนี้ ต่อไป

ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2497 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม

ตัวบทนี้เป็นฉบับที่รวมการแก้ไขเพิ่มเติมไว้แล้วโดยสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา จึงไม่ใช่ถ้อยคำที่ปรากฏในราชกิจจานุเบกษาฉบับใดฉบับหนึ่ง มาตราที่ถูกยกเลิกจะหายไปทั้งเลข และมาตราที่แทรกภายหลังจะมีคำว่า ทวิ ตรี ต่อท้าย — ระบบไม่ได้ตรวจว่าฉบับรวมนี้ปรับปรุงถึงวันใด

ประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา ๖