อันนาซิอาต

๗๙:๑بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًا ฉบับ อาหรับ (อุษมานี) ต่อข้อความของข้อ 1:1 ไว้หน้าข้อนี้ (ข้อนั้นนับเป็นข้อเฉพาะที่ 1:1 เท่านั้น) · ฉบับ อังกฤษ (Pickthall 1930) ไม่มี — ไม่ปรับให้เท่ากัน

๗๙:๒وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًا

๗๙:๓وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًا

๗๙:๔فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًا

๗๙:๕فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًا

๗๙:๖يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ

๗๙:๗تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ

๗๙:๘قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ

๗๙:๙أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌ

๗๙:๑๐يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ

๗๙:๑๑أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًا نَّخِرَةً

๗๙:๑๒قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ

๗๙:๑๓فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ

๗๙:๑๔فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ

๗๙:๑๕هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ

๗๙:๑๖إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى

๗๙:๑๗ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

๗๙:๑๘فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ

๗๙:๑๙وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ

๗๙:๒๐فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ

๗๙:๒๑فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

๗๙:๒๒ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ

๗๙:๒๓فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

๗๙:๒๔فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ

๗๙:๒๕فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ

๗๙:๒๖إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَىٰٓ

๗๙:๒๗ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ بَنَىٰهَا

๗๙:๒๘رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا

๗๙:๒๙وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا

๗๙:๓๐وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ

๗๙:๓๑أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا

๗๙:๓๒وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا

๗๙:๓๓مَتَٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ

๗๙:๓๔فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ

๗๙:๓๕يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ

๗๙:๓๖وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

๗๙:๓๗فَأَمَّا مَن طَغَىٰ

๗๙:๓๘وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا

๗๙:๓๙فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

๗๙:๔๐وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ

๗๙:๔๑فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

๗๙:๔๒يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا

๗๙:๔๓فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ

๗๙:๔๔إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ

๗๙:๔๕إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا

๗๙:๔๖كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا