ฉบับฉบับมหาจุฬาฯ — ฉบับนี้ไม่มีเรื่องที่ตำแหน่งนี้แสดง
อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ เทวตาวรรคที่ ๒ ๖. สติสูตรก่อนหน้าอรรถกถาแปลไทย · ทั้งหมด · ตำแหน่งที่กำลังอ่าน ข้อ p2อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ เทวตาวรรคที่ ๒ ๘. พลสูตรถัดไป
อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ เทวตาวรรคที่ ๒ ๗. สักขิสูตร
อรรถกถาแปลไทย
ชั้นตัวบทอรรถกถาอธิบายพระไตรปิฎกข้อ ๓๔๒9 ข้อ1 ฉบับคำแปลไทย · ต้นฉบับยังไม่มีในคลังนี้
อรรถกถาแปลไทย · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาสักขิสูตรที่ ๗
พม่าเป็น สักขิภัพพสูตร
พึงทราบวินิจฉัยในสักขิสูตรที่ ๗ ดังต่อไปนี้ :-
บทว่า ตตฺร ตตฺร เท่ากับ ตสฺมึ ตสฺมึ วิเสเส แปลว่า ในคุณพิเศษนั้นๆ.
บทว่า สกฺขิภพฺพตํ ได้แก่ ความแจ้งประจักษ์.
บทว่า อายตเน ได้แก่ ในเมื่อเหตุ.
ธรรมทั้งหมดมีหานภาคิยธรรมเป็นต้น ข้าพเจ้าได้พรรณนาไว้แล้วในคัมภีร์ชื่อว่าวิสุทธิมรรค.
บทว่า อสกฺกจฺจการี ได้แก่ ทำไม่ให้ดี คือไม่ทำโดยเอื้อเฟื้อ.
บทว่า อสปฺปายการี ได้แก่ ไม่กระทำให้เป็นที่สบาย คือไม่ทำให้เป็นธรรมมีอุปการะ.
จบอรรถกถาสักขิสูตรที่ ๗ -----------------------------------------------------