ฉบับฉบับมหาจุฬาฯ — ฉบับนี้ไม่มีเรื่องที่ตำแหน่งนี้แสดง
สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค โพชฌงคสังยุตต์ อุทายิวรรคที่ ๓ ๗. นิโรธสูตรก่อนหน้าอรรถกถาแปลไทย · ทั้งหมด · ตำแหน่งที่กำลังอ่าน ข้อ p2สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค โพชฌงคสังยุตต์ อุทายิวรรคที่ ๓ ๙. เอกธัมมสูตรถัดไป
สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค โพชฌงคสังยุตต์ อุทายิวรรคที่ ๓ ๘. นิพเพธสูตร
อรรถกถาแปลไทย
ชั้นตัวบทอรรถกถาอธิบายพระไตรปิฎกข้อ ๔๕๓6 ข้อ1 ฉบับคำแปลไทย · ต้นฉบับยังไม่มีในคลังนี้
อรรถกถาแปลไทย · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถานิพเพธสูตรที่ ๘
พึงทราบวินิจฉัยในนิพเพธสูตรที่ ๘
บทว่า นิพฺเพธภาคิยํ ได้แก่ ส่วนแห่งการแทงตลอด.
บทว่า สติสมฺโพชฺฌงฺคภาวิเตน ความว่า มีจิตอันสติสัมโพชฌงค์อบรมแล้ว.
ในข้อนี้มีมรรคและโพชฌงค์คลุกเคล้ากันอย่างนี้ จิตที่มั่นคงอันมรรคและโพชฌงค์เหล่านั้นอบรมแล้ว เกิดโลกุตระ.
ก็แล การทำโพชฌงค์นั้นให้อาศัยมรรคแล้ว กล่าวให้คลุกเคล้ากันนั่นแล จึงจะควร.
จบอรรถกถานิพเพธสูตรที่ ๘ -----------------------------------------------------